|
Niet minder
dan 5.550
pannenkoeken
lagen in de
pan bij de
Sterrebosstappers.
Er heerste
een drukte
van belang
in zaal De
Kiem aan de
Onze-Lieve-Vrouwekerk.
De kerk
dateert van
het jaar
1876 maar
werd in 1918
vernield, de
restauratie
gebeurde in
1920-1924.
Verschillende
gedenkplaten
en beelden
herinneren
aan de
oorlogen die
in Roeselare
hun sporen
nalieten.
Reeds ’s
morgens
vroeg
verdrongen
zich de vele
wandelaars
voor de
eerste
zondagse
wisselbekertocht
van 2011.
Onder de
ogen van de
kleurrijke
clubmascotte
schoven de
wandelaars
voorbij de
inschrijftafel.
De
medewerkers
maakten zich
klaar voor
een drukke
dag.
 
We kozen
voor de
21km, de op
één na
langste
afstand. We
waren net
vertrokken
of we
passeerden
al een
rustieke
oude
boerderij.
Er kon
weinig
twijfel over
bestaan dat
we ons in
Roeselare
bevonden,
het bord van
het Jempi
Monseré
routenet
maakte dit
duidelijk.
De naam van
de
oud-wereldkampioen
op de weg
blijft het
hart van de
wielerliefhebbers
nog steeds
beroeren.
Het paadje
langs de
Krommebeek
is inmiddels
goed gekend
bij de
wandelaars
maar het
blijft leuk
om de
kronkelingen
van de beek
te volgen.
 
De
Krommebeek
stroomt van
het
grensgebied
Lichtervelde-Gits
naar het
kanaal
Roeselare-Ooigem.
De beek werd
in de jaren
tachtig
rechtgetrokken
maar behield
in deze zone
het gros van
zijn
meanders.
Ongemerkt
treedt je de
landelijke
fusiegemeente
binnen. Zo
kwamen we
voor de
eerste keer
in de
controlepost
Gemeentelijke
Jongensschool
aan. De zaal
was al goed
vol gelopen.
Het was me
toen al
opgevallen
dat de rode
sweaters van
de
Durmestappers
alom
tegenwoordig
waren, ze
waren immers
met een bus
gekomen en
ze waren
niet de
enigen.
 
Na het
drankje en
het plasje
trokken we
terug de
baan op voor
een lus
langs een
stuk
industriegebied
richting
Onledegoed
te Gits. Het
was niet het
mooiste deel
van het
parcours, er
waren ineens
veel minder
wandelaars
daar we ons
op de
grotere
afstand
bevonden. We
namen rustig
de tijd om
de
voorbijtrekkende
wandelaars
uitvoerig te
fotograferen,
dit was ook
het geval
voor enkele
mooie
natuurelementen.
 
Bij de
tweede stop
in de
Gemeentelijke
Jongensschool
was het
zowaar nog
drukker
geworden, er
was amper
plaats om
een zitje te
bemachtigen.
Daar trokken
de
wandelaars
zich weinig
van aan, een
bankje in de
hoek van de
zaal was ook
al goed. Het
volgende
stuk
parcours
deed een
ander deel
van Beveren
aan: een
open-ruimtegebied
ten noorden
van de kern
Beveren die
onder sterke
druk staat
van de
industrie
die zich
hier wil
vestigen
maar het
plaatselijk
actiecomité
steekt er
voorlopig
een stokje
voor. Daar
kwam de
Heilig-Kruisverheffingskerk
van Beveren
al in zicht.
De vroegere
gotische
kerk werd
tijdens de
Eerste
Wereldoorlog
volledig
vernield, de
huidige
neogotische
hallenkerk
kwam in de
plaats. We
kregen de
tijd om de
kerk langs
alle kanten
te
bewonderen,
we draaiden
eromheen tot
aan de
rustpost ’t
Lokaal. Het
zat er ook
stampvol,
het was
efkens
wachten tot
een plaats
vrijkwam om
uit te
blazen en
van een
drankje te
genieten.
 
En dan maar
vertrekken
voor het
laatste
kortere
stuk. Het
viel
duidelijk te
merken dat
de wandeling
op zijn
einde liep,
een lange
rij
wandelaars
wees in die
richting,
daar kwamen
alle
afstanden
terug samen.
Voor de
laatste keer
werd rond de
Krommebeek
gekronkeld,
het
landelijke
maakte
plaats voor
de stadsrand
en dan was
het niet ver
meer tot aan
de
aankomstplaats.
De zaal zat
propvol, er
heerste een
drukte van
belang, het
was
aanschuiven
in een lange
rij van
hongerige
wandelaars.
Het wachten
werd beloond
met twee
dampende
pannenkoeken.
Het was goed
geweest
zowel voor
de 2.775
wandelaars
als voor de
inrichters.
De
Sterrebosstappers
hadden het
weer mooi
voor elkaar
gekregen,
het was een
flinke
opsteker
voor de
bloeiende
wandelclub
uit
Roeselare.
Geniet mee
van enkele
sfeerbeelden
:
|
